Biscúter (Spaanse spelling voor de uitspraak van BiScooter) is een microcar vervaardigd in Spanje, door Auto Nacional, SA, van 1953 tot 1960, in totaal van alle versies ongeveer 10.000 eenheden.

Achtergrond
Grondstoftekorten en algemene economische moeilijkheden in Europa na de Tweede Wereldoorlog zorgden ervoor dat zeer kleine, zuinige auto’s in veel landen populair werden. In Spanje was de situatie na de Spaanse Burgeroorlog en het door de Verenigde Naties afgekondigde embargo tegen de dictatuur van generaal Francisco Franco nog erger. De combinatie van relatieve onderontwikkeling, oorlogsverwoesting en een internationaal handelsembargo betekende dat het land bijna twintig jaar lang op een veel lager economisch niveau opereerde dan de rest van West-Europa en gedwongen werd binnenlandse vervangers te ontwikkelen voor moeilijk verkrijgbare geïmporteerde producten en technologieën. De Biscúter, klein, eenvoudig en goedkoop, zelfs naar microcar-normen, was een product van deze economische omgeving en was zeer geschikt voor zijn tijd en markt.

Oorsprong
De auto vond zijn oorsprong in Frankrijk eind jaren veertig, waar vliegtuig- en autoontwerper en fabrikant Gabriel Voisin een minimale auto had ontworpen, de Biscooter genaamd, voor Avions Voisin. De speelse naam suggereerde dat het ongeveer zo groot was als twee motorscooters, of een scooter met vier wielen. Het ontwerp trok echter geen interesse van fabrikanten of consumenten en uiteindelijk gaf hij het in licentie aan het Spaanse bedrijf Autonacional S.A. van Barcelona. Tegen de tijd dat het in 1953 werd geïntroduceerd, was het merk in het Spaans omgedoopt tot Biscúter. De eerste auto had geen formele modelnaam en heette simpelweg de Series 100, maar werd al snel bekend als de Zapatilla, of kleine schoen (klomp), naar een destijds populaire boerenpantoffel met lage hakken.

Technische informatie
De Zapatilla was inderdaad minimaal, zonder deuren of ramen of achteruitversnelling. De 1 cilinder, 197 cc tweetaktmotor produceerde 9 pk (7 kW), had een startmotor en dreef alleen het rechter voorwiel aan. Hij had een grote, met olie gevulde cilinderkop om oververhitting tijdens stoplichten te compenseren en overkoeling tijdens het rijden met hogere snelheden te voorkomen, wat een ’temperatuurbuffer’-effect veroorzaakte. Er werd geremd door een ongebruikelijk driepuntssysteem met de transmissie en kabelbinders aan de twee achterwielen. Een echt geavanceerd kenmerk was een volledig aluminium carrosserie, hoewel later staal werd gebruikt.

Deze hier gepresenteerde Voisin is nog een geheel ongerestaureerde micro car in aluminum. De motor is ook nog origineel. Het is een cabriolet en het dakje zit er nog bij. Een heel mooie microcar voor de echte liefhebber.