AANBODEen korte geschiedenis van de Pegaso Z-102
De Pegaso Z-102 was een technologisch geavanceerde sportwagen, gebouwd door de Spanjaarden in een vrachtwagenfabriek van Hispano-Suiza tussen 1951 en 1958. Het is moeilijk te achterhalen hoe het risicovolle Z-102-project precies door de financiële afdeling werd goedgekeurd, maar het feit dat de technisch directeur van het bedrijf Wilfredo Ricard was – een voormalig senior engineer bij Alfa Romeo en de ontwerper van de Alfa Romeo 512 – speelde waarschijnlijk een belangrijke rol.
Ricard kreeg carte blanche om een sportwagen te ontwikkelen die tegen elke andere auto ter wereld kon racen en winnen. Het was een behoorlijke uitdaging, maar in plaats van zich terug te trekken, combineerde hij alle meest geavanceerde sportwagenbouwkundige principes van die tijd in één voertuig.
Het grootste deel van het werk dat in de auto werd gestoken, ging naar de motor. Deze werd ontwikkeld als een volledig aluminium V8 met dubbele bovenliggende nokkenassen per cilinderrij en vier desmodromische kleppen per cilinder.
De kracht werd via een 5-versnellingsbak naar de achterwielen overgebracht, waarbij het transmissiegedeelte zich achter het differentieel bevond om de gewichtsverdeling te optimaliseren. Pegaso bood de motor aanvankelijk aan als een 2,5-liter exemplaar, maar al snel werden er ook varianten met een inhoud van 2,8 en 3,2 liter geleverd.
De eerste carrosserieën van de auto werden in eigen huis bij Pegaso van staal gemaakt. Dit zorgde voor een aanzienlijke gewichtstoename en maakte de voordelen van het chassis en de aandrijflijn grotendeels teniet. Er werd al snel besloten om een groot deel van de carrosseriebouw uit te besteden aan Carrozzeria Touring, Saoutchik en Serra – hoewel Touring uiteindelijk de meeste auto's zou bouwen.
De in Parijs gevestigde carrosseriebouwer Saoutchik creëerde wat sommigen beschouwen als de meest elegante versie van de Pegaso Z-102, met een bijna onwerkelijk mooie daklijn en een zijprofiel dat de aandacht trekt.
Het grootste probleem met de Spaanse auto was wellicht het gebrek aan financiering voor de ontwikkeling. Het model toonde enorm veel potentie, maar werd belemmerd door het gebrek aan extra technische investeringen in de aandrijflijn om de wegligging en betrouwbaarheid verder te verbeteren.
De Pegaso Z-102 deed mee aan de kwalificatieraces van Le Mans in 1953, maar crashte bij een snelheid van meer dan 200 km/u. Ook in de Carrera Panamericana van 1954 leverde de auto een zeer competitieve prestatie, maar raakte opnieuw betrokken bij een ongeluk op hoge snelheid, waardoor de auto een podiumplaats of zelfs een potentiële overwinning misliep. In 1953 brak het model vier officiële wereldrecords van de R.A.C.B. (Royal Automobile Club de Belgique), waaronder het record voor de snelste straatauto – met een gemiddelde snelheid van 243,079 km/u over de vliegende startkilometer.
Tegen 1958 begon de financiering voor de exotische en extreem dure auto op te drogen en de boekhouders wilden de productie stopzetten en zich richten op de winstgevendere, maar minder spannende, productie van vrachtwagens. Pegaso experimenteerde kort met een Z-103, maar dit was van korte duur. De sportwagenafdeling van de fabriek bestond slechts 8 jaar. In die periode werden 86 auto's gebouwd en de overgebleven exemplaren zijn zeer gewild bij verzamelaars.
De hier afgebeelde Pegaso Z-102
De Z-102 die u hier ziet, is een volledig gerestaureerd exemplaar dat sindsdien een tweede plaats in zijn klasse behaalde op het Pebble Beach Concours d'Elegance en de Amelia Award won in de speciale Pegaso-klasse op het Amelia Island Concours d'Elegance van 2016.
Bij de restauratie werd 95% van de originele onderdelen gebruikt, dankzij het feit dat het van oorsprong een solide originele auto was. Het enige belangrijke onderdeel dat werd vervangen, was de versnellingsbak, die werd vervangen door een exemplaar van een andere Pegaso.
Er zijn slechts zeven exemplaren van de tweede serie Saoutchik berlinetta's gebouwd, en het zal moeilijk zijn om een beter exemplaar te vinden dan degene die hier wordt getoond.
Metropole is uniek , het is 30.000m2 automotive experience, met meer dan 400 auto's en vrachtwagens. Het museum is geopend op vrijdag, zaterdag en zondag van 10:00 tot 16:00. De showroom is geopend van woensdag tot en met vrijdag van 10:00 tot 17:00, zaterdags van 10.00 uur tot 16.00 uur. Wij zitten 25 km van de Duitse grens en zijn heel gemakkelijk bereikbaar via de snelweg.
We kunnen ook transport voor de auto regelen over de hele wereld.
Wir sprechen Deutsch, we speak English, en natuurlijk ook Nederlands.
